Road to BlackLake '24 Xtri

Mijn sportieve uitdaging voor 2024 is de BlackLake triathlon in Montenegro op 14 september. BlackLake is een van de minder bekende Xtri’s op de kalender van de Xtri World Tour. De race vind plaats in het prachtige national park van het Durmitormassief. En op de verhalen van de afgelopen edities af te gaan zeker geen appeltje-eitje. Montenegro is onbekend terrein voor mij en ik moest zelfs opzoeken waar het land ligt. Kortom, alle ingrediënten voor een nieuw avontuur en dus schreef ik me in.

De omgeving

De race gaat door het national park van het Durmitormassief dat sinds 1982 op de UNESCO werelderfgoedlijst staat. Tevens bekend als decor voor diverse Winnetou films. Het panorama van Durmitor bestaat uit tal van bergtoppen, scherpe kloven, gletsjers, lange sneeuwtongen, uitgestrekte weiden, oude bossen en unieke bergmeren. Het Durmitormassief telt 48 toppen die hoger zijn dan 2000 meter. De hoogste top van het park is de 2.522 m hoge Bobotov Kuk. Met een lengte van 80 km en diepte van 1.300m is de kloof van de Tara-rivier de diepste van Europa en na de Grand Canyon de grootste kloof van de wereld. In het hart van Durmitor ligt het stadje Zabljak, vlak bij het bekendste bergmeer Crno Jezero, of te wel Black Lake. Daar zal de race starten op zo’n 1500m hoogte.

De onderdelen

Het zwemmen start om 4:30 uur in de ochtend. Minder spectaculair dan Patagonman waar je start met een sprong vanaf een veerboot. Start en finish (T1) van het zwemonderdeel zijn op dezelfde locatie. Er wordt gezwommen in twee meren die bij laag water door een natuurlijke dam geschieden worden waar je dan even het water uit moet. Het meer heet niet voor niets Black Lake, dus het navigeren zal wel een uitdaging worden. Zeker aangezien er een soort van zigzag parcours afgelegd moet worden.

Het fietsen is een rondje van 182 km met een finish bij het skicenter van Savin Kuk (T2). De beelden van eerdere edities laten een schitterende en gevarieerde omgeving zien. Volgens de organisatie telt het parcours ruim 3.200 hoogtemeters, volgens komoot zelfs ruim 4.000m. Met enkele lange en vele korte beklimmingen een heel pittig fietsparcours. Recent ben ik in 4 dagen terug gefietst vanuit Zwitserland met gemiddeld 2.000 hoogtemeters per dag. Met dat in gedachten weet ik dat het klimmen zeker extra aandacht moeten krijgen in mijn trainingsplan.

Bij de marathon is er sprake van een zwarte en witte route. De zwarte route is met 1700 hoogtemeters de zwaarste van de twee en kent daarom een scherpere cut-off tijd. Deze route gaat door het Durmitormassief en tussen kilometer 10 en 24 is het vanuit veiligheidsoverwegingen verplicht om met een support te rennen. De witte route kent ‘slechts’ 800 hoogtemeters.

De Cut-off

De belangrijkste cut-off is de splitsing tussen de zwarte variant van de marathon en de witte. De splitsing is niet gelijk bij de start maar na 10 km (T2A) klimmen op de renroute. Voor zwart moet je hier uiterlijk 10:30 uur na de start vertrekken. Voor de witte, en om dus überhaupt te mogen finishen, moet je uiterlijk na 13:00 uur kunnen vertrekken, anders eindigt de race in T2A. Het doel is natuurlijke om de zwarte route te mogen doen, maar gezien het fiets parcours is het een hele strakke cut-off voor mij.

De verwachtingen

Afgaande op de tijden uit vorige edities is BlackLake zwaarder dan Patagonman en duurt substantieel langer. De winnaars doen er gemiddeld al zo’n 3 tot 4 uur langer over met een finish tijd van tussen de 13 en 14 uur racetijd. De langzamere ‘zwart’ finishers doen er zo’n 18 tot 20 uur over. Elk onderdeel duurt langer dan ‘normaal’ maar het is toch vooral de marathon die eruit springt. Maar dat zal ongetwijfeld ook te maken hebben met het zware fietsparcours. De snellere lopers doen er gemiddeld zo’n 6 uur over, voor de langzamere lopers is 9 uur geen uitzondering. En laat lopen nu net mijn minste onderdeel zijn. Maar ook het onderdeel waar ik nog de meeste progressie in kan boeken.

Mijn doel is om BlackLake Xtri op een goede manier te finishen en om onderweg van de fantastische natuur van het Durmitormassief te genieten. Ik ga voor de zwarte route, maar dat zal een hele lastige worden gezien het zware fietsparcours. Hoe dan ook, mijn endurance-fitness zal optimaal moeten zijn, beter dan ooit zelfs. Een inspirerend vooruitzicht dus, met gegarandeerd veel fun!