About this Blog

Er is een euforische stilte die je alleen vindt waar het ongemakkelijk wordt, in de ruige natuur, op een trail of zwemmend in een rivier. Voorbij het punt waar de meeste mensen omkeren. Daar voel ik me thuis. Niet om iets te bewijzen, maar omdat daar de essentie overblijft en mijn levensenergie het sterkst stroomt.

​

Daarbuiten valt weg wat er niet toe doet: geen moeten, geen rollen, geen klok. Alleen je adem en het volgende stuk pad. Wat overblijft, ben jij zelf. En dat is genoeg. Die stilte vind ik dicht bij huis in Zuid-Limburg, of aan de andere kant van de wereld. Eigenlijk overal. De tocht ernaartoe is geen kwestie van afstand. Het is een weg van vallen en opstaan, van trainen én loslaten, van willen en leren voelen. Die weg noem ik Zendurance.

​

In dat woord schuilt een spanning. Duursport is de wereld van ambitie en discipline, van schema's en doorzettingsvermogen, gestuurd door ratio. 'Zen' is haast het tegenovergestelde: rust, overgave, aandacht. Twee tegenpolen, zou je zeggen. Maar ze versterken elkaar: de ratio brengt me naar de startlijn, de stilte draagt me eroverheen. Dát is voor mij de kunst van duursport.

 

Niets hiervan kreeg ik cadeau. Ik begon klein, een eerste rondje, een lichaam dat meer bleek te kunnen dan ik dacht, en bouwde de rest kilometer voor kilometer. Zo ligt deze weg open voor iedereen: niet voor een bepaald lichaam of een bepaalde leeftijd, maar voor wie durft te beginnen. Hier deel ik mijn verhalen, van races en bergen, van twijfel en stilte, in de hoop dat ze je het vertrouwen geven dat ook jij verder komt dan je nu denkt. Ga mee...