Lokale biertjes en lekkerste pizza's ooit

Nog 2 dagen tot raceday

Gisteren zijn we aangekomen in Puerto Aysén wat aan de Rio Aysén ligt op 56 kilometer van Coyhaique. Van hier is het nog maar 13km tot de startlocatie Puerto Chacabuco wat aan de Fiordo de Aysén ligt waarin het zwemonderdeel plaats vindt. Het fjord is 70km lang en staat in verbinding met de Pacific Ocean. Het fjord kent een getij van maximaal 8 meter en in deze periode is het zo’n 3 a 4 meter. Hoe diep de fjord is heb ik niet kunnen vinden. Het klimaat staat hier onder grote invloed van de West Wind Drift en brengt hier veel neerslag. Dat is gelijk te merken want het is hier met 12 graden een stuk koeler en het regent hier.

De laatste twee dagen in Coyhaique hebben we doorgebracht met wat sightseeing in onze pick-up, wat hardlooptraining en de wedstrijd Argentinië-Polen keken we in een Argentijnse pizzeria. De transfer naar Puerto Aysén heb ik op de fiets gedaan. Dat viel overigens vies tegen omdat het weliswaar bergaf fietsen was maar tegen de West Wind Drift in. Na twee uur en met nog maar 5 km te gaan tot Puerto Aysén had ik er genoeg van en ben ik ingestapt bij Boy.

De accommodatie, Hotel y Cabañas Patagonia Green heb ik via booking.com gereserveerd en maakte een prima eerste indruk. We werden vriendelijk ontvangen door een jonge man in joggingbroek, met cap en zonnenbril die hij de hele tijd droeg. Hij sprak een beetje engels en we konden onze wensen voor de lunch kenbaar maken. Nadat Boy met hem de locale biertjes had doorgenomen vroegen we hem om advies voor een restaurant in het dorpje voor vanavond. Op zijn phone liet hij ons een foto van een op een Vliegend Hert lijkende kever zien waarna het restaurant dat hij ons adviseerde was vernoemd.

Nadat we ons hadden geïnstalleerd op onze hotelkamer verkenden we de route naar Chacabuco en het Hotel waar de komende dagen de registratie is en briefing gehouden wordt. Het weer nodigde niet uit om uit te stappen dus reden we gelijk terug naar Puerto Aysén en zochten het restaurant wat ons was aanbevolen. Onderweg probeerde ik elke blik op de fjord mee te pakken en die zag er onstuimig uit. Het restaurant was meer een lokale arbeiderspub, donkere inrichting met jutte zakken aan het plafond. Er hingen twee tv’s aan de muur met strak beeld waarop een live concert van Pink Floyd was te zien. Ik genoot van de muziek, Boy van de lokale biertjes en we aten de lekkerste pizza’s ooit.