Waarom de Patagonman?

De eerste vraag die mensen mij stellen als ze horen dat ik deelneem aan de Patagonman is hoe ik toch op dat idee ben gekomen. Goede vraag eigenlijk, waarom meedoen aan de Patagonman?

Nou, mijn reis naar de Patagonman begon al in juni 2019 toen ik voor het eerst beelden zag van Patagonië en de Patagonman triahtlon. Ik had al wel wat ervaring met het beoefenen van de triahtlon. Voor het eerst tijdens mijn middelbare schooltijd in de jaren tachtig van de vorige eeuw, en later ook nog aan het begin van deze eeuw. Maar trainen voor een triathlon is moeilijk te combineren met een jong gezin van 3 kids, die alledrie ook nog eens voor verschillende sporten kozen. In plaats van triatleet werd ik taxichauffeur, coach en trainer en dus verdween de triathlon in de ijskast. Met het opgroeien van de kids kwam er weer meer tijd vrij en in 2019 was het moment gekomen om de ijskast weer open te trekken en de triathlon als sport weer op te pakken.

"Wat ik het liefst doe is sporten in de natuur"

Sporten in de natuur is wat ik het liefst doe. Het is voor mij zowel een spirituele, cognitieve als ook een fysieke gewaarwording van het leven. Aan de ene kant de rust en schoonheid van de natuur en aan de andere kant de fysieke inspanning en het afzien. Het brengt me in het hier en nu, en dat creëert mentale ruimte en ontspanning. Momenten van euforie, ontroering en creativiteit wisselen elkaar af. Tijdens trainingen uit zich dat soms in een soort van uitbundige gekkigheid. Maar goed dat niemand mij dan ziet.

Van de vele sporten die ik leuk vind om te doen, is de triathlon mijn favoriet. Het zwemmen, fietsen en rennen houdt me niet alleen allround fit. Ik beleef de schoonheid van de natuur ook nog eens vanuit drie verschillende perspectieven.

"In een triathlon beleef je de schoonheid van de natuur vanuit drie verschillende perspectieven"

Zo kwam het dat ik het internet afspeurde naar triathlon wedstrijden in een leuke omgeving. En toen zag ik een documentaire over de Patagonman (zie bij video's). Eureka! Het was niet eens een keuze of afweging die ik maakte. Het was er gewoon, daar wilde ik heen. Dat ik nog geen full distance triathlon ervaring had, en de Patagonman zelfs onderdeel uitmaakt van de zogenaamde Extreme Triathlon Series deerde verder niet. Ik wist niet eens wat dat betekende. Het was ook niet het extreme wat me zo aantrok, maar vooral de schoonheid van de natuur in Patagonië. De bergen met de gletsjers, de fjorden en wilde rivieren... Het leek wel een combinatie van Noorwegen, Zwitserland en Nieuw-Zeeland. Er leek mij niks puurder en intiemer dan op eigen kracht door dit afgelegen oerlandschap van Patagonië te bewegen. Nu had ik een nieuw doel en ik smeedde een driejaren plan om het te verwezenlijken: Road to Patagonman.